Czy Państwo musi pomagać po katastrofach?

Tu poznasz inną tezę Czytelniku: najczęściej twój styl życia powoduje o wiele większą potrzebę ubezpieczeniową niż jesteś to w stanie sobie wyobrazić, a tym bardziej sfinansować. Mądry Polak po szkodzie? Ja wierzę z w inny morał: nową przypowieść Polak sobie kupi, że i przed szkodą i po szkodzie głupi. Przynajmniej w gestii ubezpieczeń jest tak na okrągło. Nie ma znaczenia ile katastrof i nieszczęść się wydarzy – ludzie się i tak nie ubezpieczają. Po słynnej powodzi tysiąclecia z lipca 1997 roku ówczesny premier Włodzimierz Cimoszewicz wypowiedział się na temat braku ubezpieczeń u poszkodowanych: "To jest kolejny przypadek, kiedy potwierdza się, że trzeba być przezornym i trzeba się ubezpieczać, a ta prawda jest ciągle mało powszechna". W efekcie opinia publiczna obraziła się na premiera i musiał przepraszać.

Po strasznej tragedii autobusu w Grenoble, w której zginęło 26 polskich pielgrzymów – ze strony rządu posypały się obietnice pomocy. Zawsze należy ludziom pomagać – a szczególnie, kiedy są w trudnym położeniu. Ale prawda ma co najmniej 2 oblicza. To drugie oblicze jest niestety "ubezpieczeniowo antydydaktyczne". Co to znaczy? To znaczy, że ukryty przekaz jest następujący – nie rób nic obywatelu prywatnie, czekaj aż państwo ci pomoże.

W archiwum TVN24 jest materiał z 26.02.2008 pod tytułem: Życie warte mniej niż inne? Z materiału wynika, że żona Tadeusza Fudały zginęła tego samego dnia, co 26 pasażerów autokaru w Grenoble. Ich rodziny dostały odszkodowania, pan Tadeusz i jego synowie - dotychczas nic. "Syn zapytał mnie wtedy, jaka jest różnica między tymi, którzy zginęli we Francji, a mamą, która zginęła w tym samym dniu. Ja mu powiedziałem, że żadna - opowiada pan Tadeusz. Dlaczego zatem rodzina nie dostała jakiegoś odszkodowania lub renty?" (http://www.tvn24.pl/2216,1,prosto_z_polski.html )

Żeby było jasno: uważam, że państwo nie powinno faworyzować śmierci jednych ludzi, a pozostawać obojętne wobec śmierci innych.
- Dla rodzin, które pozostały ból po stracie jest taki sam.
- Dla osób, które są niepełnosprawne po wypadku potrzebna jest rehabilitacja.
- Wszyscy dotknięci mają takie same problemy finansowe. 
- Dlaczego zatem jedni mają pomoc a inni nie?

Na to pytanie nie ma odpowiedzi poza szeroko rozumianą wolą ludzi – bo wypada pomóc tym w potrzebie. To jak najbardziej prawda, wypada pomóc ludziom w potrzebie. Ale dlaczego tylko tym, co zbiorowo ulegają wypadkom? Dlaczego tylko tym rodzinom, których członkowie zbiorowo giną? Dlaczego tylko tym rodzinom, które tracą majątek na skutek katastrof, lub gwałtownych działań natury?

Uważam, że taka wybiórcza pomoc jest dydaktycznie niepoprawna. Jeżeli przyjąć, że kowalem swego losu każdy bywa sam – to czemu mają być premiowani pomocą ci, którzy oszczędzali na składkach ubezpieczeniowych i nie ubezpieczyli się? Każdy ma prawo ponosić konsekwencje własnych wyborów i odpowiadać za ich skutki. A więc ci, którzy wybierają życie bez ubezpieczenia i oszczędzają na składkach powinni mieć szansę radzenia sobie samemu po zajściu ryzyka ubezpieczeniowego.  

Jedyne skuteczne rozwiązanie jest wysoce antydemokratyczne. Można nawet powiedzieć – że jest tzw. "zamordystyczne" w swoim rodzaju. Gdyby państwo nie wspierało wybiórczo ludzi po katastrofach - każdy obywatel byłby zmuszony do prywatnego ubezpieczenia się. Jeżeli by się nie ubezpieczył nie miałby żadnego wsparcia. Albo należałoby wprowadzić nakaz ubezpieczania się od innych ryzyk na wzór obligatoryjnego OC komunikacyjnego.

Państwo powinno odpowiadać za to, żeby po powodzi przywrócić stan dróg i mostów, połączeń kolejowych i telekomunikacyjnych. Naprawić przyrodę, oczyścić zatrute środowisko. Ale mniej się powinno troszczyć o to, czy przysłowiowy Kowalski ma pierzynę czy nie. Ta pomoc jest przecież za Twoje Czytelniku pieniądze. Moje zresztą też.  To nie pech i nieszczęście dotyka pokrzywdzonych ludzi, tylko zwykłe ryzyko. Przewidywalne, policzalne i do oszacowania bez większych problemów.

Decyzja należy do Ciebie Czytelniku. A oto warunki jakie musisz spełnić, aby otrzymać państwową pomoc:
- nie bądź przezorny,
- nie ubezpieczaj się,
- nie płać zbędnych składek ubezpieczeniowych,
- umieraj w zbiorowych katastrofach,
- trać majątek z w zbiorowych katastrofach, 
- żądaj pomocy od państwa jeżeli przeżyłeś.