Czy brzydkim ludziom żyje się gorzej?

Brzydkim ludziom żyje się gorzej. Wiedzą o tym wszyscy. Nawet badania przeprowadzone na niemowlętach pokazują, że dłużej patrzą one na twarze ludzi atrakcyjnych. Gorzej wyglądający i zaniedbani przestępcy dostają wyższe wyroki niż przystojni, którzy dopuścili się podobnych przestępstw. Brzydcy zarabiają średnio 15% mniej od przystojnych. Brzydkim trudniej umówić się na randkę, muszą więcej natrudzić się, żeby załatwić coś w urzędzie, wykazać się większymi zdolnościami, żeby awansować tak, jak przystojniejszy kolega.

Co jest tego przyczyną? Nasz mózg funkcjonuje w taki sposób, że ładnym ludziom przypisujemy pozytywne cechy. Ładni są więc postrzegani jako bardziej utalentowani, sympatyczni, wyrozumiali, towarzyscy i uczynni. Działa tutaj znany efekt aureoli. Zostawiając na chwilę aspekt psychologiczny, zastanówmy się czy w jakiejś części sami nie jesteśmy temu winni? W końcu to od nas maluchy dowiadują się, że brzydkie kaczątko było tak brzydkie, że nawet psy nie chciały się z nim bawić. A Bestia do końca życia pozostałaby szkaradnym potworem, gdyby nie pocałunek Pięknej. Sami lubimy zadawać się z ładniejszymi ludźmi, dziecko ucząc tego samego. „Patrz jaka ładna dziewczynka, pobawisz się z nią?" kontra: „Zostaw tego pieska, zobacz jaki brzydki!"

A brzydcy? Brzydkim naprawdę jest gorzej. Nawet jako dzieciom, chociaż mawiamy, że wszystkie dzieci są ładne.

A jak jest w małżeństwie Jolki i Grześka? „Jolka jest po prostu brzydka. Jej mąż Grzesiek też jest po prostu brzydki. Są brzydkim małżeństwem. A z brzydkiego małżeństwa zazwyczaj rodzą się strasznie brzydkie dzieci. Ma dwa lata i już jest brzydkie. Nie sposób tego nie zauważyć. Małżeństwo Joli i Grześka to jedyny znany mi związek, w którym fizyczne podobieństwo dziecka do któregoś z rodziców zrzucane jest zawsze na drugiego małżonka. I tak rodzice Jolki, gdy przychodzą w odwiedziny, pochylają się nad dzieciakiem i widząc jego brzydotę mówią: abububu! Wykapany tatuś! I Jolka już czuje się lepiej. I na odwrót - rodzice i znajomi Grześka szczebioczą: titititi! „Patrzcie, cała mamusia!" - pisze jeden z internautów nie pozostawiając złudzeń.

Tak, możliwe, że są ludzie obiektywnie brzydcy. Ale spójrzmy prawdzie w oczy - jak wygląda przeciętny brzydki człowiek? Słowniki podają różne definicje brzydoty: „nieładny", „pozbawiony piękna", „taki, który się nie podoba", „odznaczający się cechą przeciwstawną do cechy piękności". Czyli jaki? Jedna z internautek stara się uściślić: „jest zaniedbany, czyli brudny, śmierdzący, ma brzydkie zęby, niemodne włosy, chodzi w jakichś szmatach, nie pachnie, ma zaniedbaną cerę". Ale czy to właśnie można uznać za brzydotę? Badania pokazują, że atrakcyjność fizyczna wiąże się z takimi cechami jak: symetryczna budowa ciała, czysta, zdrowa skóra, wzrost, zdrowe zęby, płaski brzuch, jędrne pośladki, wyraziste oczy.

Wynikałoby więc z tego, że brzydcy jesteśmy w dużej mierze na własne życzenie. Na jednym z forów internautka pisze: „Bo niektórych wygląd właśnie motywuje, drugich zniechęca. Nie lubię swoich grubych nóg. Co robię? Zapisuję się na siłownię i chodzę dwa razy w tygodniu. Drażnią mnie żółte zęby. Ograniczyłam kawę i kupiłam paski wybielające. Zazdrościłam siostrze ładnych paznokci, zaczęłam wcierać olejek rycynowy, a na dzień robić elegancki manicure, wcale nie zajmuje to dużo czasu. Chcę mieć ładną skórę? Robię sama maseczki, peelingi, kupuję dobre kremy. Zawsze wściekałam się na pryszcze przed okresem? Biorę benzacne i jak tylko się pojawią, to zaczynam z nimi walczyć. Marzą mi się włosy jak u Penelope Cruz? Stosuję odżywki, wyrzuciłam prostownicę, nawet znajomi zauważają, że są jakieś ładniejsze. Chciałabym mieć większe usta... na razie wystarczy ładny błyszczyk i też jestem zadowolona. To wcale nie takie trudne. W wyborach miss nie wystartuję, ale brzydka na pewno nie jestem. Niektórych rzeczy nie da się zmienić, ale o większość można zadbać. Dlaczego innym nie chce się włożyć trochę wysiłku, skoro każdy może wyglądać lepiej?".

Najlepszym przykładem na potwierdzenie tych słów są ludzie sławni. Czy ludzie sławni są brzydcy? Nie. Mogą nie podobać się komuś, przyznajmy szczerze, najczęściej przez czystą zazdrość, ale nie są obiektywnie brzydcy. Mogą być co najwyżej „za brzydcy" jak na tę klasę. Nie spełniać standardów narzuconych przez rzeczoną Penelope czy Monicę Bellucci. Ale są zadbani, umalowani, ufarbowani, upacykowani. Może więc nie warto sobie odpuszczać? Może zasada „skoro mam zęby jak koń, to mogę być i gruba, bo i tak jestem brzydka" wcale nie jest dobrym przewodnikiem? Może warto ruszyć się i zrobić coś dla siebie, zamiast siedzieć i płakać, wylewając swoje żale w tysiącu wpisów na „Forum dla brzydkich ludzi"?