Akcja "Komunia"

Wrzesień. Ksiądz proboszcz przedstawia rodzicom dzieci pierwszokomunijnych plan pracy na kilka najbliższych miesięcy. Obowiązkowo - raz w miesiącu msza, po niej katecheza z księdzem proboszczem - bo trzeba rodzicom przypomnieć parę prawd wiary.

> Październik - wstępny kosztorys imprezy już zaczyna się tworzyć: oblicza się koszty videorejestracji, kwiatów, prezentów dla księży, katechetki i darów dla parafii. Aby suma nie powaliła z nóg - rodzice ustalają miesięczne składki na poczet Najważniejszego Dnia.

> Listopad - katechezy trwają, spotkania organizacyjnych "trójek" odbywają się już dwa razy w miesiącu. Proboszcz próbuje narzucić swojego własnego operatora kamery, rodzice szukają innego, tańszego. Dochodzi nowy obowiązek - sprzątanie kościoła, raz w tygodniu, w sobotę. Na szczęście tylko do maja, potem męczyć się będzie kolejny rocznik.

> Grudzień - Czas na prezenty... proboszcz proponuje ufundowanie kompletu obrusów do ołtarza i bocznych kaplic. Dla siebie chciałby coś skromnego.

> Styczeń - już raz w tygodniu odbywają się spotkania "trójek", zaczyna się liczenie i podliczanie. Obrusy wychodzą za drogo, proboszcz chciałby odrestaurować kilka ławek w kościele. Kolejny obowiązek finansowy - trzeba zapłacić za wszystkie msze szkolne aż do końca roku szkolnego.

> Luty - renowacja odpada, kilka ławek sprawy nie uratuje, efekt też żaden - proboszcz zgodził się na kielich z wygrawerowaną sentencją i dedykacją. Dla księży i katechetki - pióra, również z grawerką. Mont Blanc najlepiej.

> Marzec - operator kamery już jest, kielich zamówiony, katechezy w toku, trwają przymiarki przydziałowych alb - bo uroczystość ma być skromna i pełna prostoty. Pojawia się marketingowiec z firmy oferującej akcesoria komunijne - skarbczyki, różance, łańcuszki - ksiądz proboszcz wskazuje , które należy wybrać. Dziecko nie chce zegarka ani złotych kolczyków, ma być komórka full wypas.

> Kwiecień - próby, rozdział ról - matki walczą o przydział psalmu czy wezwania do modlitwy wiernych dla swoich pociech. Pada pomysł księdza proboszcza - mają być jeszcze chlebki, które dzieci otrzymają po uroczystości. Mają je sobie zjeść razem z rodzicami podczas uroczystości w domu. Trzeba poszukać piekarni, zamówić ponad 100 sztuk, zapłacić...."Trójki klasowe" z obłędem w oczach latają po domach, tropiąc tych, którzy mają zaległości w regulowaniu comiesięcznych składek. Jest ostro - atmosfera zaczyna nieprzyjemnie gęstnieć....

> Maj - pierwsza spowiedź, w asyście rodziców, próby, próby, próby.....Do Dnia Zero pozostał już tylko tydzień - obowiązki domowe wysuwają się na plan pierwszy - okna, zakupy, kreacja dla mamy, fryzjer, fotograf, kto pojedzie po ciocię na dworzec, jak przemycić chociażby szampana, bo wujek przyjeżdża do swojej chrześniaczki pierwszy raz od roczku, bez flaszki się nie obejdzie, a sąsiadka musi jeszcze pożyczyć krzesła, wszystkie restauracje od dawna zarezerwowane - trzeba gości pousadzać, coś zrobić z psem i papugą, buty kupione w styczniu właśnie zaczynają uwierać, córka spadła z roweru - będzie widać te siniaki na kolanach czy nie?

>Urlop po komunii jest w tej sytuacji najzupełniej zrozumiały, prawda?